7 min read

Regulatory Pathway for Licensed Planning

How licensed CT-based planning software moves from Research Use Only toward a cleared SaMD (CE/MDR, FDA, TITCK), and what the OEM and software partner each own.

Burak Serteser
ManufacturerOEMVendor NeutralSurgical PlanningMedtechTotal Knee ArthroplastyOrthopedic Surgery

Key takeaways

A licensed CT-based orthopedic planning platform does not have to be cleared on day one to be useful to a manufacturer. The realistic SaMD regulatory pathway for planning software runs in stages: start as Research Use Only (RUO) for a pilot, build the evidence and quality system, then pursue a cleared Software as a Medical Device classification under the relevant framework (CE/MDR in Europe, FDA in the United States, TITCK in Turkey). RUO is a legitimate, honest starting point, not a shortcut, because a pilot is how a vendor-neutral planner and a manufacturer learn whether the workflow is worth formalizing before either side spends on a submission. In that path the responsibilities split cleanly: the software partner owns the algorithm, the quality management system, the technical documentation, and the clearance for the planning function, while the manufacturer owns its implant, its own device clearances, and its clinical relationships. IP and who leads each regulatory step are defined by contract. Salnus builds implant-agnostic, vendor-neutral planning software for manufacturers to license and is currently RUO, not cleared, so every OEM engagement is a pilot or co-development, with no clearance, outcome, or superiority claim made today.

Why RUO is a legitimate starting point

Research Use Only is often misread as a weaker or provisional label. In practice it is the correct posture for software that is real, that is being validated, but that has not yet completed a clearance for clinical decision-making. RUO software can be used to plan, to measure, and to gather evidence in a research and pilot context, precisely the setting in which a manufacturer and a software partner should test a new workflow before committing to a regulatory submission.

For an OEM evaluating digital planning, this matters commercially. A pilot under RUO lets the manufacturer see the CT-to-3D planning workflow on its own implant library, with its own surgeons, on real anatomy, without either party pretending the tool is already a cleared device. That honesty is a feature. It sets expectations correctly, keeps claims defensible, and produces exactly the evidence a later submission needs. Skipping the pilot to rush a claim is the opposite of derisking.

The stages from RUO toward a cleared SaMD

The path is not a single event. It is a sequence, and each stage produces the inputs for the next.

Stage one: RUO pilot. The software is deployed for research and evaluation. The manufacturer and the software partner define what a good plan looks like on the OEM's catalog, capture reproducibility and workflow data, and decide whether the value justifies formalization. No clinical-decision claim is made.

Stage two: quality system and evidence. Before any clearance, the software needs a quality management system (commonly aligned to ISO 13485), risk management, and structured technical documentation. Evidence gathered in the pilot feeds analytical and, where required, clinical validation. This is unglamorous groundwork, and it is where most of the real cost and time sit.

Stage three: classification and submission. Planning software of this kind is treated as Software as a Medical Device. The exact class and route depend on the jurisdiction and the intended use, and the submission is prepared against the relevant framework. The intended-use statement, written carefully, is what fixes the classification, so it is drafted early rather than retrofitted.

Stage four: cleared use. Only after clearance in a given market does the software carry a clinical-use claim there, and only within its cleared intended use. Until then, the honest label stands.

None of this implies Salnus holds a clearance today. It does not. The value of laying out the stages is that a serious medtech decision-maker can see the full road and scope a pilot knowing where it leads.

CE/MDR, FDA, and TITCK are separate roads

A common planning mistake is to treat "getting cleared" as one destination. It is three, at least, and they do not automatically transfer.

CE/MDR (Europe). Under the Medical Device Regulation, software with a medical intended use is classified as a device, typically requiring a notified body for the relevant risk class, a technical file, and clinical evaluation. This is usually the reference framework for a platform aimed at European surgeons.

FDA (United States). The US route is its own regime, most often a premarket pathway appropriate to the device's risk and novelty. Predicate logic, intended use, and the software's role in the clinical decision shape which route applies.

TITCK (Turkey). Turkey's authority operates its own registration and oversight, broadly harmonized with the European direction but distinct in process. For a company based in Istanbul, this is a natural early market, but a Turkish path does not by itself grant European or US clearance.

The practical consequence for an OEM: a clearance in one market is not a global pass, and a licensing conversation should name which markets matter, because that drives which submissions the software partner leads and in what order. This is one of the concrete items worth raising when licensing implant-agnostic planning.

Who owns what on the regulatory path

The cleanest engagements separate ownership up front, and the split usually looks like this.

The software partner owns the planning function. The algorithm, the quality management system, the technical documentation, and the clearance for the planning software itself sit with the party that builds and maintains it. This is what keeps a vendor-neutral engine genuinely neutral across the manufacturers that license it: the core is not transferred every time an OEM co-funds an extension.

The manufacturer owns its device and its clinical relationships. The implant, its own regulatory clearances, its inventory and catalog, and its surgeon relationships stay with the OEM. The planning software supports correct sizing and use of that implant, but it does not absorb the manufacturer's device obligations, and the manufacturer does not inherit the planning software's clearance burden.

IP and regulatory lead are contract-defined. Who holds the marketing authorization, who is the legal manufacturer of the software, who funds which submission, and who owns co-developed extensions are all decided by agreement, not by who paid last. This is the same discipline that governs the commercial side of the relationship, and it maps directly onto the manufacturer-pays model and onto any white-label arrangement where the OEM's brand sits on the surface while the regulated engine stays with the software partner.

Getting this split written down early is what prevents a later dispute about who owns the clearance, and it is a large part of the build versus buy calculus for a manufacturer weighing in-house development against licensing.

Bottom line

The regulatory pathway for licensed planning software is a staged journey, not a switch: an honest RUO pilot first, then a quality system and evidence, then a SaMD submission under CE/MDR, FDA, or TITCK for the markets that matter, each of them a separate road. Along that path the software partner owns the planning algorithm, quality system, and clearance, while the manufacturer keeps its implant, its device clearances, and its clinical relationships, with IP and regulatory lead fixed by contract. Salnus is Research Use Only today and makes no clearance or outcome claim, which is exactly why an engagement starts as a pilot. If you are a manufacturer mapping how a licensed planner could reach a cleared status on your catalog, see how Salnus works with manufacturers to scope a pilot.

Ana Çıkarımlar

Lisanslı bir CT tabanlı ortopedik planlama platformu, bir üreticiye yararlı olmak için ilk günden onaylı olmak zorunda değildir. Planlama yazılımı için gerçekçi SaMD regülasyon yolu aşamalar hâlinde ilerler: pilot için Research Use Only (RUO) olarak başla, kanıtı ve kalite sistemini kur, sonra ilgili çerçeve altında onaylı bir Software as a Medical Device sınıflandırması hedefle (Avrupa'da CE/MDR, Amerika Birleşik Devletleri'nde FDA, Türkiye'de TITCK). RUO bir kestirme değil, meşru ve dürüst bir başlangıç noktasıdır; çünkü pilot, üreticiden bağımsız bir planlayıcının ve bir üreticinin, taraflardan biri bir başvuruya harcama yapmadan önce, iş akışını resmileştirmeye değip değmeyeceğini öğrenme biçimidir. Bu yolda sorumluluklar temiz biçimde ayrılır: yazılım ortağı algoritmayı, kalite yönetim sistemini, teknik dokümantasyonu ve planlama işlevinin onayını sahiplenir; üretici ise kendi implantını, kendi cihaz onaylarını ve klinik ilişkilerini sahiplenir. IP ve her regülasyon adımını kimin yürüteceği sözleşmeyle tanımlanır. Salnus, üreticilerin lisanslaması için implanttan bağımsız, üreticiden bağımsız planlama yazılımı geliştirir ve şu anda RUO'dur, onaylı değildir; dolayısıyla her OEM ilişkisi bir pilot ya da ortak geliştirmedir ve bugün hiçbir onay, sonuç ya da üstünlük iddiası taşımaz.

RUO neden meşru bir başlangıç noktasıdır

Research Use Only sıklıkla daha zayıf ya da geçici bir etiket olarak yanlış okunur. Uygulamada bu, gerçek olan, valide edilmekte olan ancak klinik karar verme için bir onayı henüz tamamlamamış yazılım için doğru duruştur. RUO yazılımı, bir araştırma ve pilot bağlamında planlamak, ölçmek ve kanıt toplamak için kullanılabilir; bu da tam olarak bir üreticinin ve bir yazılım ortağının, regülasyon başvurusuna bağlanmadan önce yeni bir iş akışını test etmesi gereken ortamdır.

Dijital planlamayı değerlendiren bir OEM için bunun ticari bir önemi vardır. RUO kapsamındaki bir pilot, üreticinin CT'den 3D'ye planlama iş akışını kendi implant kütüphanesinde, kendi cerrahlarıyla, gerçek anatomi üzerinde, iki tarafın da aracın zaten onaylı bir cihaz olduğunu varsaymadan görmesini sağlar. Bu dürüstlük bir özelliktir. Beklentileri doğru kurar, iddiaları savunulabilir tutar ve daha sonraki bir başvurunun ihtiyaç duyduğu kanıtı üretir. İddiayı hızlandırmak için pilotu atlamak, riski azaltmanın tam tersidir.

RUO'dan onaylı bir SaMD'ye aşamalar

Yol tek bir olay değildir. Bir dizidir ve her aşama bir sonrakinin girdilerini üretir.

Birinci aşama: RUO pilotu. Yazılım araştırma ve değerlendirme için devreye alınır. Üretici ve yazılım ortağı, OEM'in kataloğunda iyi bir planın neye benzediğini tanımlar, tekrarlanabilirlik ve iş akışı verisini toplar ve değerin resmileştirmeyi haklı çıkarıp çıkarmadığına karar verir. Hiçbir klinik karar iddiası yapılmaz.

İkinci aşama: kalite sistemi ve kanıt. Herhangi bir onaydan önce yazılımın bir kalite yönetim sistemine (yaygın olarak ISO 13485 ile uyumlu), risk yönetimine ve yapılandırılmış teknik dokümantasyona ihtiyacı vardır. Pilotta toplanan kanıt, analitik ve gerekli olduğunda klinik validasyonu besler. Bu, gösterişsiz bir temel çalışmadır ve gerçek maliyet ile zamanın çoğu buradadır.

Üçüncü aşama: sınıflandırma ve başvuru. Bu tür planlama yazılımı Software as a Medical Device olarak ele alınır. Tam sınıf ve rota, yargı alanına ve kullanım amacına bağlıdır; başvuru ilgili çerçeveye göre hazırlanır. Dikkatle yazılan kullanım amacı beyanı, sınıflandırmayı sabitleyen şeydir; bu nedenle sonradan uydurulmak yerine erken taslaklanır.

Dördüncü aşama: onaylı kullanım. Yalnızca belirli bir pazarda onay alındıktan sonra yazılım orada bir klinik kullanım iddiası taşır ve yalnızca onaylı kullanım amacı içinde. O ana kadar dürüst etiket geçerlidir.

Bunların hiçbiri Salnus'un bugün bir onaya sahip olduğunu ima etmez. Sahip değildir. Aşamaları ortaya koymanın değeri, ciddi bir medtech karar vericisinin yolun tamamını görebilmesi ve nereye çıktığını bilerek bir pilotun kapsamını belirleyebilmesidir.

CE/MDR, FDA ve TITCK ayrı yollardır

Yaygın bir planlama hatası, "onay almayı" tek bir varış noktası saymaktır. En az üç tanedir ve otomatik olarak birbirine aktarılmaz.

CE/MDR (Avrupa). Tıbbi Cihaz Yönetmeliği kapsamında, tıbbi kullanım amacı olan yazılım bir cihaz olarak sınıflandırılır; genellikle ilgili risk sınıfı için bir onaylı kuruluş, bir teknik dosya ve klinik değerlendirme gerektirir. Avrupalı cerrahlara yönelik bir platform için bu genellikle referans çerçevedir.

FDA (Amerika Birleşik Devletleri). ABD rotası kendi rejimidir; çoğunlukla cihazın riskine ve yeniliğine uygun bir pazar öncesi yoldur. Predicate mantığı, kullanım amacı ve yazılımın klinik karardaki rolü hangi rotanın geçerli olacağını belirler.

TITCK (Türkiye). Türkiye'nin otoritesi kendi kayıt ve gözetim sürecini işletir; genel yönü Avrupa ile uyumlu ancak süreç bakımından ayrıdır. İstanbul merkezli bir şirket için bu doğal bir erken pazardır, ancak bir Türkiye yolu tek başına Avrupa ya da ABD onayı vermez.

Bir OEM için pratik sonuç: bir pazardaki onay küresel bir geçiş kartı değildir ve bir lisanslama görüşmesi hangi pazarların önemli olduğunu adlandırmalıdır; çünkü bu, yazılım ortağının hangi başvuruları hangi sırayla yürüteceğini belirler. Bu, implanttan bağımsız planlamayı lisanslarken gündeme getirmeye değer somut maddelerden biridir.

Regülasyon yolunda kim neyi sahiplenir

En temiz ilişkiler sahipliği baştan ayırır ve ayrım genellikle şöyledir.

Yazılım ortağı planlama işlevini sahiplenir. Algoritma, kalite yönetim sistemi, teknik dokümantasyon ve planlama yazılımının onayı, onu geliştiren ve sürdüren tarafta durur. Üreticiden bağımsız bir motoru gerçekten tarafsız tutan şey budur: bir OEM bir genişletmeyi ortak finanse ettiğinde çekirdek her seferinde devredilmez.

Üretici kendi cihazını ve klinik ilişkilerini sahiplenir. İmplant, kendi regülasyon onayları, stoğu ve kataloğu, cerrah ilişkileri OEM'de kalır. Planlama yazılımı o implantın doğru boyutlanmasını ve kullanımını destekler, ancak üreticinin cihaz yükümlülüklerini üstlenmez ve üretici de planlama yazılımının onay yükünü devralmaz.

IP ve regülasyon liderliği sözleşmeyle tanımlanır. Pazarlama iznini kimin tuttuğu, yazılımın yasal üreticisinin kim olduğu, hangi başvuruyu kimin finanse ettiği ve ortak geliştirilen genişletmelere kimin sahip olduğu, en son kimin ödediğine göre değil, anlaşmayla kararlaştırılır. Bu, ilişkinin ticari tarafını yöneten aynı disiplindir ve doğrudan üreticinin ödediği modele ve OEM'in markasının yüzeyde durup regüle motorun yazılım ortağında kaldığı her white-label düzenlemeye karşılık gelir.

Bu ayrımı erken yazıya dökmek, onayın sahibinin kim olduğuna dair sonraki bir anlaşmazlığı önleyen şeydir ve bir üreticinin şirket içi geliştirmeyi lisanslamaya karşı tarttığı geliştir ya da satın al hesabının büyük bir parçasıdır.

Sonuç

Lisanslı planlama yazılımı için regülasyon yolu bir anahtar değil, aşamalı bir yolculuktur: önce dürüst bir RUO pilotu, sonra bir kalite sistemi ve kanıt, sonra önemli pazarlar için CE/MDR, FDA ya da TITCK altında bir SaMD başvurusu; her biri ayrı bir yol. Bu yol boyunca yazılım ortağı planlama algoritmasını, kalite sistemini ve onayı sahiplenir; üretici ise implantını, cihaz onaylarını ve klinik ilişkilerini korur; IP ve regülasyon liderliği sözleşmeyle sabitlenir. Salnus bugün Research Use Only kapsamındadır ve hiçbir onay ya da sonuç iddiasında bulunmaz; bir ilişkinin pilot olarak başlamasının nedeni tam da budur. Lisanslı bir planlayıcının kataloğunuzda onaylı bir statüye nasıl ulaşabileceğini haritalandıran bir üreticiyseniz, bir pilotun kapsamını belirlemek için Salnus'un üreticilerle nasıl çalıştığına bakın.

Reviewed by the Salnus biomedical engineering team.

Related Posts

Local Planning Software for Domestic Makers6 min readOffer Digital Planning Without a Robot7 min readHow AI Planning Improves Implant Sizing6 min readWhite-Label AI Knee Planning for Makers6 min read
← All Posts

Orthopedic AI Research Updates

Monthly research digest, product updates, and clinical AI insights.

Unsubscribe anytime.

Regulatory Pathway for Licensed Planning, Salnus